ستاره اي بدرخشيد و ماه مجلس شد دل رميده ما را انيس و مونس شدنگار من كه به مكتب نرفت و خط ننوشتبه غمزه مسأله آموز صد مدرس شدماه مبارك ربيع الاول – (ربيع المولود) ، ماه سرور كائنات ، بهترين آفريدگان ، حضرت محمد (ص) ، سالار انبيا الهي است. در اين ماه عظيم ، گوهري تابناك از صلب عبدا... و از نسل آل هاشم نزول اجلال مي كند و از اين واقعه ي بزرگ نه تنها زمينيان بلكه افلاكيان غرق در شور و شادماني مي شوند .

روز دوازدهم و به روايتي روز هفدهم ربيع الاول ولادت باسعادت حضرت خاتم الانبياء محمد بن عبدالله (ص) در مكه معظمه در روز جمعه در وقت طلوع فجر در عام الفيل واقع شد و باعث مزيد فضل و شرافت اين روز گرديد. تولدش ، بركت را به زندگي انسانهاي آزاد انديش و مؤمنان يگانه پرست مي بخشد و نويد برچيدن كاخ ظلم و بيدادگري را با فرو ريختن ستونهاي ايوان كسري و واژگون شدن تخت پادشاهان آن زمان مي دهد .با ميلادش پرستندگان درياچه ساوه اثري از آب در آن نمي يابند و ستايشگران آتش ، آتشكده فارس را خاموش مي بينند ! نوري از جانب سرزمين حجاز به تمامي عالم ساطع مي شود تا «جاء الحق و زهق الباطل» تفسير گردد.

 آري آمنه مادر گرامي حضرت محمد (ص) هاتفي را مي شنود كه او را به زايش بهترين مردم بشارت مي دهد و روح عبدا... از تولد چنين پسري خرسند مي گردد و براستي كه او بهترين خلايق است و بهترين و كامل ترين اديان را براي بشر به ارمغان آورده تا آدميان در فراسوي زمين و زمان از خوان رحمتش بهره مند گردند .تولد ، دوران كودكي ، زمان جواني ، پيش آمد مقام پيامبري ، خستگي ناپذيري ، تداوم استقامت و به دنبال همه ي اين موارد مبارزات قهرمانانه پيامبر عظيم الشأن (ص) ، از جمله سر فصل هاي زندگي پربار حضرتش را تشكيل مي دهد .مراسم جشن عيد ولادت حضرت رسول اكرم (ص) بيشتر از زمان سلاطين عثماني معمول گرديد . روز دوازدهم ربيع الاول ، سلطان عثماني سلام عام مي داد و بزرگان و سران لشكري و كشوري را بار مي داد و امام الحرمين يعني نماينده سلطان در مكه و مدينه به حضور مي آمد و شرح ولادت پيامبر (ص) را به نظم مي خواند . سپس سلطان از دربار به مسجد اياصوفيه مي رفت و در آن جا نماز عيد به جا مي آورد و بزرگان كشوري و لشكري را خلعت و انعام عطا مي كرد .در حال حاضر ميلاد با سعادت پيامبر نور و رحمت رسول اعظم اسلام در سراسر كشورهاي اسلامي به ويژه در كشور عزيزمان ايران ، باشكوهتر و مفصل تر از گذشته بر پا مي شود .

در بين تركمن ها در مساجد و حوزه ها  در ستايش رسول خدا به مولود خواني مي پردازند و ضيافت مي دهند . زبان ما از سخن گفتن از فضايل پيامبر (ص) قاصر است . آن پيامبري كه خود را در شاهراه رسالت به حساب نياورد و براي ابلاغ پيام هاي مقدس الهي خويشتن را فراموش كرد به موازات اين از خودگذشتگي ، تأييدات خداوندي پشتيبان او و صفا و حقيقت يار او بود . ثابت كرد كه در مسير حق مي توان به بزرگي رسيد و به هدف دست يافت . پيامبر اسلام با نهاد پاك و قلب سليم خويش ، يك تنه وارد ميدان تبليغ شد و پاكاني تربيت كرد و بار آورد كه همانند آنها در تاريخ كمياب و بلكه ناياب است . آري تا خود با اخلاق نباشد ، نمي تواند تهذيب اخلاق كند و تا موقعي كه به مكارم و بزرگواري ها آراسته نباشد ، ميسر نيست كه ديگران را به صفات عالي آشنا سازد . آنچه در وجود يك انسان كامل بايد باشد ، در او بود و هر چه بر شرف و آدميت مي افزايد ، در وي به حد اعلي وجود داشت . به تمام معني بزرگ بود و با همه وجودش ، درس اخلاق به بشر آموخت كلام خدا در قرآن كريم بزرگترين مدالي است كه تا ابد بر سينه پر از صفاي او مي درخشد و او را از همه مخلوقات و ويژگان درگاه خداوند امتياز مي بخشد .

 «انك لعلي خلق عظيم» - اي پيامبر همانا تو بر پايه اي اخلاقي بزرگ استوار هستي .و او همان پيامبري است كه ستوده گشت در آسمانها و زمين و اوست كه روزي در دل غار بر انگيخته شد و پروردگارش درباره او فرمود : «اي پيغمبر ما فرستاديم تو را گواه و بشارت دهنده و ترساننده و دعوت كننده به سوي خداوند به اذن او و چراغي نور افشان» . و روزي ديگر بر فراز صخره ها ، فرياد توحيد و حق پرستي و عدالت بر آورد و هم آنان كه به واسطه او مورد رحمت قرار گرفته بودند ، آزارش دادند ، تهديدش كردند ، محاصره اش كردند ، قلبش را آزردند و بر او ستم روا داشتند و در مقابل اين همه آزار كه از آن قوم ديد ، هنگامي كه از او خواستند نفرين كند فرمود : «انما بعثت رحمة للعالمين» (اين است و جز اين نيست مبعوث شدم جهت رحمت براي جهانيان) و عنايتش به آن قوم در مقابل آن همه آزار اين دعا بود «بار الها قوم مرا هدايت كن كه نادانند».به جاي آنكه عذاب بخواهد ، رحمت مي خواست ، آن رحمتي كه از آن برتر تصور نمي شود كه آن «نعمت هدايت» است .خداوند سبحان بنده ي محبوبش را به دست خود تربيت كرد ، با گداختن در كوره هاي فروزان سختي و بلا و تنهايي و غربت و فقر و بي كسي ، با گرفتن پدر و مادر و جدش و قرار دادن اين روح لطيف و پاك و مهربان در ميان مردمي خشن ، آلوده و سنگدل كه حتي به دختران خود رحم نمي كردند و به راستي كه محمد (ص) چنان كرامت و بزرگي و راستي از خود نشان داد كه لقب «امين» گرفت و آنچنان گوهر وجودش به صيقل تربيت الهي پيراسته شد كه لايق مقام شامخ نبوت گرديد .تجربه ناخوشايند قرن گذشته نقطه ضعف هاي زندگي بشري را آشكار كرده است ، اين نقاط ضعف به طور عمده به خلاء معنويت باز مي گردد .

 روگرداني از دين جز جنگ و نفرت و برادر كشي و خشونت و فساد و تباهي ثمري به بار نياورده است . هزاره سوم بدون ترديد هزاره بازگشت انسان دورمانده از اصل خويش به خانه معنوي خود است . انسان به دين نيازمند است تا آسوده شود . بديهي است در اين زمينه حرف اول را آموزه هاي اسلام و معارف قرآني مي زند . رسول اكرم (ص) آموزگار اول است . او آموزگار ديروز ، امروز و فرداست . او باران رحمت است ، بي مضايقه مي بارد . او بر هر كس و هر چه ببارد مي روياند . گبر و مسلمان اگر طالب حيات سالم انساني اند بايد از مائده آسماني و معنوي او تناول كنند .ميلاد خورشيد نبوت حضرت ختمي مرتبت محمد مصطفي (ص) بر همه ي مسلمانان جهان مبارك باد .